اسلام در يك نگاه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٥ - استقلال و بقاى روح

حافظه ما باقى مانده در ذهن ما حاضر مى‌شود. اين امر نشان مى‌دهد كه صورت‌هاى ذهنى، از خواصّ عمومى مادّه بركنارند و نمى‌توانند مادّى باشند، زيرا همواره وضع آنها ثابت است.

عدم انطباق كوچك بر بزرگ و عدم دگرگونى صورت‌هاى ذهنى، دو دليل از دلايل فلاسفه الهى بر تجرّد و استقلال روح آدمى مى‌باشد.

(دلايل ديگر را مى‌توانيد در كتب فلسفه مطالعه نماييد).

از آنچه گفته شد مى‌توانيم چنين نتيجه بگيريم كه چون روح و پديده‌هاى روحى داراى خواصّ عمومى مادّه نيستند، با مرگ جسم از ميان نمى‌روند و پس از جدايى از تن، همچنان به حيات خود ادامه خواهند داد. اين موضوع يكى از پايه‌هاى اثبات امكان معاد و رستاخيز است، اگر چه بدون آن نيز، با دلايلى كه در گذشته به آن اشاره شد، مى‌توان مسأله رستاخيز و معاد را اثبات نمود.