اسلام در يك نگاه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٠ - ٢- معاد رستاخيز
پس از مرگ ادامه دارد، و اين سلسله تكامل از هم گسسته نمىشود؟
در زندگى ما در اين جهان در حقيقت همچون زندگى «جنين» است كه پس از قبول يك سلسله تكاملها، به محيط وسيعتر و كاملترى كه حتّى تصوّرش هم براى جنين (اگر شعور كافى مىداشت) ممكن نبود، انتقال مىيابد. اگر زندگى انسان منحصر به دوران جنينى بود و همه جنينها پس از تولّد بلافاصله مىمردند، آيا اين زندگى، غير منطقى و نامعقول نبود؟
بنابراين زندگى انسان در اين جهان، پيمودن جادّههاى پر پيچ و خم و صعب العبور تكامل جسمى، فكرى و اخلاقى مقدّمه و سرآغازى براى زندگى عالىتر و وسيعتر در جهانى ديگر است كه نسبت آن به زندگى اين جهان، همانند زندگى اين جهان است نسبت به زندگى «جنينى».
به همين دليل، خداپرستان جهان عقيده دارند كه انسان با مردن نابود نمىگردد، بلكه به جهان ديگرى منتقل مىگردد، كه تصوّر تمام جزئيات و خصوصيّاتش براى ما كه در چهار ديوار اين جهان محصور هستيم، ممكن نيست ولى اين قدر مىدانيم كه با ترك اين جهان، زندگى پايان نمىيابد و جهان ديگرى وجود دارد.
ملاحظه قوانين جهان آفرينش، و دستگاههايى كه «انسان را به سوى تكامل پيش مىبرد»، و اين همه حكمت و عظمت كه در اين جهان به چشم مىخورد، دليل بارزى براى اين حقيقت است.
قرآن مجيد مىفرمايد: «افَحَسِبْتُمْ أَنَّمَا خَلَقْناكُمْ عَبَثاً وَ أَنَّكُمْ إِلَيْنَا لَاتُرْجَعُونَ؛ آيا تصور مىكنيد شما را بيهوده آفريديم و پس از مرگ فانى مىشويد و