اسلام در يك نگاه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٨ - ٤- كمك به پيشرفت علم و دانش
به عكس اگر ما جهان را صرفاً مولود عوامل فاقد عقل و دانش- يعنى عوامل طبيعى- بدانيم و معتقد به مبدأ علم و دانش در جهان هستى نباشيم، چه دليلى دارد كه براى كشف اسرار آن تلاش و كوشش كنيم.
اصولًا جهانى كه نتيجه فعاليت چنان دستگاهى باشد لزومى ندارد كه حساب شده يا اسرارآميز باشد.
ضربهاى كه اين نوع «جهان بينى» به پيشرفت علوم و دانشهاى انسان مىزند ناگفته روشن است، و اين همان چيزى است كه فيلسوف دانشمند معاصر «آلبرت اينشتاين» در گفتار معروفش درباره «علت» توجه متفكران و مكتشفان بزرگ به مذهب مىگويد:
«به سختى مىتوان در ميان مغزهاى متفكّر جهان كسى را يافت كه داراى يك نوع احساس مذهبى مخصوص به خود نباشد، اين مذهب با مذهب يك شخص عادى فرق دارد ....
اين مذهب به صورت «تحيرى شعفانگيز» از نظام عجيب و دقيق كاينات است كه گاه گاه پرده از روى اسرارى بر مىدارد كه در مقايسه با آن تمام تلاشها و تفكرات منظم انسانى انعكاسى ضعيف و نا قابل بيش نيست.
اين احساس چراغ راه كاوشها و زندگى اوست، و در برابر افتخارات و پيروزىهايى كه نصيب وى مىشود او را از بندههاى گران «خودخواهى و تفاخر» بدور مىدارد». [١]
و در جاى ديگر اضافه مىكند:
[١]. دنيايى كه من مىبينم، صفحه ٦٠.