«يكى از آنان گويد : مرا همنشينى بود كه مى گفت : «آيا تو از آنهايى هستى كه تصديق مى كنند آن گاه كه مُرديم و خاك و استخوان شديم ، كيفرمان مى دهند ؟» . گويد : «آيا مى توانيد بنگريد؟» . پس بنگرد و او را در ميان آتش دوزخ بيند» . [١]

«روزى كه كافر ، دستان خود را به دندان مى گَزَد و مى گويد : «اى كاش با پيامبر ، راهى بر مى گرفتم . واى بر من! كاش فلانى را دوست نگرفته بودم . او مرا از ياد حق بازداشت با آن كه ذكر حق [ = قرآن ] به من رسيده بود و شيطان همواره انسان را فرو مى گذارد» . [٢]

«و برخى به برخى روى آورده ، بپرسند . گويند : «شما بوديد كه [براى فريفتن ما] از درِ راستى مى آمديد . گويند : «نه ، شما ايمان نياورده بوديد . ما را بر شما هيچ تسلّطى نبود . شما خود ، مردمى نافرمان بوديد . پس گفته پروردگارمان بر ما قطعى شد و ما اكنون

[١] «قَالَ قَآلـءِلٌ مِّنْهُمْ إِنِّى كَانَ لِى قَرِينٌ * يَقُولُ أَءِنَّكَ لَمِنَ الْمُصَدِّقِينَ * أَءِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًا وَ عِظَـمًا أَءِنَّا لَمَدِينُونَ * قَالَ هَلْ أَنتُم مُّطَّـلِعُونَ * فَاطَّـلَعَ فَرَءَاهُ فِى سَوَآءِ الْجَحِيمِ » (سوره صافّات ، آيه ٥١ ـ ٥٥) .[٢] «وَ يَوْمَ يَعَضُّ الظَّالِمُ عَلَى يَدَيْهِ يَقُولُ يَــلَيْتَنِى اتَّخَذْتُ مَعَ الرَّسُولِ سَبِيلاً * يَـوَيْلَتَى لَيْتَنِى لَمْ أَتَّخِذْ فُلاَنًا خَلِيلاً * لَّقَدْ أَضَلَّنِى عَنِ الذِّكْرِ بَعْدَ إِذْ جَآءَنِى وَ كَانَ الشَّيْطَـنُ لِلاْءِنسَـنِ خَذُولاً »(سوره فرقان ، آيه ٢٧ ـ ٢٩) .