راهنمای محبّت - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٦٢

ج . عيبجويى

١٢٠.امام على عليه السلام : هركه عيب هاى نهانى را بكاود ، خداوند از دوستى دل ها محرومش كند . [١]

١٢١.امام صادق عليه السلام : هركه تنها با افراد بى عيب برادرى كند ، دوستانش اندك شوند . [٢]

د . خُرده گيرى

١٢٢.امام على عليه السلام : هركه بر دوستش خُرده گيرى كند [و بخواهد مو را از ماست بكشد]، دوستى اش گسسته مى شود . [٣]

١٢٣.امام على عليه السلام : آن كه بر اثر هر گناهى از برادرانش كناره گيرى كند ، دوستانش كم شوند . [٤]

ه . ستيزه گرى

١٢٤.امام على عليه السلام : با ستيزه گرىِ بسيار ، دوستى در كار نيست . [٥]

و . نابردبارى

١٢٥.امام على عليه السلام : از نابردبارى بپرهيز كه دوستان را مى رَماند . [٦]

ز . خجالت دادن

١٢٦.امام صادق عليه السلام : هركه برادرش را خجالت دهد ، پيوند با او