راهنمای محبّت - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٧٢

١٦٨.تحف العقول : نيست و ميان مردم بر ضدّت دروغ مى بافد و حسودانه به چهره ات مى نگرد . پس لعنت [خداى ]يگانه بر او باد ! امّا برادرى كه [دوستى اش] نه به سود توست و نه به سود خودش ، همان است كه خداوند ، او را سرشار از حماقت كرده و از رحمت خويش دور ساخته است. پس او را مى بينى كه خودش را بر تو مقدّم مى دارد و به آنچه دارى ، بر تو بخل مى ورزد . [١]

١٦٩.امام باقر عليه السلام : در بصره مردى بر پا خاست و گفت : «اى امير مؤمنان ! ما را از [حال] برادران خبر ده» . فرمود : «برادران دو گونه اند : برادرانِ قابل اعتماد و برادرانِ [مفيدِ تنها براى ]شوخى و شادمانى. امّا برادران قابل اعتماد ، دست و بال و خانواده و دارايى [شخص ]هستند . پس اگر نسبت به برادرت اعتماد داشتى ، مال و تنت را بدو ببخش و با دوستش دوستى و با دشمنش دشمنى كن و رازش را پنهان دار و خوبى اش را آشكار ساز . اى پرسشگر ! بدان كه اين گونه برادران ، كمياب تر از كبريت احمر [٢] هستند . امّا برادارن شوخى و شادمانى ، پس [بدان كه ]تو از آنان لذّت خود را مى برى . پس آن را از آنان مبُر و بيش از آن ، از درونشان مخواه و به همان ميزان كه روى گشاده و زبان شيرين خود را به تو ارزانى مى دارند ، تو نيز چنين كن» . [٣]