راهنمای محبّت - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ١٠٠
٢٦٦.امام صادق عليه السلام ـ در تفسير آيه «به ستمكار سلطانى برود و به مقدارى كه سلطان ، دستش را در كيسه اش كند و [از آن ]به او عطايى بدهد ، آرزومند زنده ماندنش باشد . [١]
ج . آن كه از اجتماع مسلمانان ، رويگردان شود
٢٦٧.رسول خدا صلى الله عليه و آله : هركه از اجتماع مسلمانان رويگردان شود ، بر مسلمانان ، غيبتش واجب و عدالتش ميان آنان ، ساقط مى شود و تركش واجب مى گردد . [٢]
٧ / ٤
آنان كه دوستى شان كراهت دارد
الف . شريران
٢٦٨.امام على عليه السلام : مصاحبت با شريران ، شرّ نصيب [انسان] مى كند ، همان گونه كه باد ، بر اثر گذر از جاى متعفّن ، بد بو مى شود . [٣]
٢٦٩.امام على عليه السلام : دوستِ شريران ، همچون مسافر درياست كه اگر از غرق شدن هم ايمن ماند ، از ترسْ ايمن نيست . [٤]
٢٧٠.امام جواد عليه السلام : از مصاحبت با شخص شرير بپرهيز ، كه چون شمشيرِ برهنه است ؛ منظره اش نيكو و اثر [زخم ]آن زشت است . [٥]
ر . ك : ص ٧٥ (بر حذر داشتن از همنشين بد) .
[١] الكافى : ج ٥ ، ص ١٠٨ ، ح ١٢ به نقل از سهل بن زياد .[٢] تهذيب الأحكام : ج ٦ ، ص ٢٤١ ، ح ٥٩٦ به نقل از ابن ابى يعفور به نقل از امام صادق عليه السلام .[٣] غرر الحكم : ح ٥٨٣٩ .[٤] همان : ح ٩٨٣٥ .[٥] الدرّة الباهرة : ص ٤٠ .