راهنمای محبّت - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٨٧

ط . گناه كردن براى دوست

٢٢٧.امام على عليه السلام : مؤمن ، بر آن كه با او دشمنى مى ورزد ، ستم نمى كند و در راه آن كه دوستش دارد ، دست به گناه نمى زند . [١]

ى . آشكار كردن هر راز

٢٢٨.امام على عليه السلام : همه دوستى را نثار دوستت كن ؛ امّا همه اعتمادت را نثارش مكن . از جان و مالت در راهش بگذر و با او همدردى كن ، امّا همه رازهايت را با او در ميان مگذار. بدين ترتيب ، حقّ حكمت را به تمامى ادا كرده اى و حقوق دوست را به جا آورده اى . [٢]

ك . نثار كردن نابجاى دوستى

٢٢٩.امام على عليه السلام : دوستى ات را اگر جايگاهى [برايش ]نيافتى، نثار مكن. [٣]

٢٣٠.امام صادق عليه السلام : هركه دوستى اش را نابجا به كار گيرد ، خود را در معرض جدايى قرار داده است . [٤]

ل . انصاف خواهى

٢٣١.امام صادق عليه السلام : انصاف خواهى از برادران ، از انصافْ به دور است . [٥]