٣٨٣.ابوحمزه ثمالى ـ از امام سجّاد عليه السلام ـ : چون خداوند ، اوّلين و آخرينِ خلق را گِرد آورد ، مناديگرى برمى خيزد و در حالى كه مردم را مى شنواند ، مى گويد : «دوستانِ خدايى كجايند ؟». حضرت فرمود: «پس گروهى از مردم برمى خيزند . به آنان گفته مى شود : بى حسابرسى به بهشت درآييد``». آن گاه حضرت فرمود : «پس فرشتگان ، آنان را مى بينند و مى پرسند : كجا ؟ ``. پاسخ مى دهند : بى حسابرسى به سوى بهشت [مى رويم``]. حضرت فرمود : «از آنان مى پرسند : از كدام گروه مردمان هستيد؟``. پاسخ مى دهند: ما دوستانِ خدايى هستيم``» . حضرت فرمود : «پس مى پرسند : اعمالتان چه بود ؟``. پاسخ مى دهند : در راه خدا دوست مى داشتيم و در راه خدا دشمن مى داشتيم`` . حضرت فرمود : «پس فرشتگان مى گويند : چه نيك است پاداش نيكوكاران``» . [١]

[١] الكافى : ج ٢ ، ص ١٢٦ ، ح ٨ .