راهنمای محبّت - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١١٩

٣٣٦.دعائم الإسلام ـ به نقل از امام باقر عليه السلام [بر اثر پياده روى بسيار ]چاك چاك شده بود ، نگريست و به او فرمود : «اين چيست ؟» . پاسخ داد : «اى پسر رسول خدا ! اثر [پيمودن] مسافتِ بسيار است . به خدا سوگند ، مرا از آنجا كه آمده ام ، جز دوستى شما اهل بيت ، بدين جا نياورد» . امام باقر عليه السلام به او فرمود : «مژده بده كه به خدا سوگند ، تو با ما محشور مى شوى» . آن مرد گفت : «اى پسر رسول خدا! با شما؟» . فرمود : «آرى . هيچ بنده اى ما را دوست نمى دارد ، جز آن كه خداوند او را با ما محشور خواهد كرد . مگر دين ، چيزى جز دوستى است ؟ خداوند ـ عزّ وجلّ ـ مى فرمايد : قُلْ إِن كُنتُمْ تُحِبُّونَ اللَّهَ فَاتَّبِعُونِى يُحْبِبْكُمُ اللَّهُ ؛ [١] بگو : اگر شما خداوند را دوست داريد ، پس از من پيروى كنيد تا خداوند ، شما را دوست بدارد``» . [٢]

٩ / ٣

پيامدهاى ناخوشايند دوستى

٣٣٧.رسول خدا صلى الله عليه و آله : دوست داشتن چيزى ، [نسبت به كاستى هاى