٦٣٥.امام على عليه السلام: پيامبر خدا به من فرمود: «اى على! آيا مى دانى معناى شب قدر چيست؟». گفتم: نه ، اى پيامبر خدا! فرمود: «خداوند متعال در آن شب ، آنچه را تا روز قيامت خواهد شد ، مقدّر كرده است و از جمله آنچه مقدّر كرده ، ولايت تو و ولايت امامان از نسل تو تا روز قيامت است».

٦٣٦.امام باقر عليه السلام: اى گروه شيعه! با سوره «إنّا أنزلناه» مخاصمه و مجادله كنيد تا چيره شويد. به خدا سوگند كه اين سوره ، پس از پيامبر خدا ، حجّت خداى متعال بر مردم است و اين سوره ، سَرور آيين شما و نهايت دانش ماست. اى گروه شيعه! با سوره «حـم * وَ الْكِتَـبِ الْمُبِينِ * إِنَّـآ أَنزَلْنَـهُ فِى لَيْلَةٍ مُّبَـرَكَةٍ إِنَّا كُنَّا مُنذِرِينَ» مخاصمه كنيد ، كه اين آيات ، ويژه پيشوايان الهى پس از پيامبر خداست.

٦٣٧.امام صادق عليه السلام: مردى به امام باقر عليه السلام گفت: آيا اوصيا (جانشينان پيامبران) چيزى مى دانند كه پيامبران ندانند؟ فرمود: «نه؛ چگونه وصى ، چيزى جز آنچه به او وصايت (آموخته) شده است ، بداند؟». سؤال كننده پرسيد: آيا مى توانيم بگوييم يكى از اوصيا چيزى را مى داند كه ديگرى نمى داند؟ فرمود: «نه؛ هيچ پيامبرى از دنيا نرفته ، مگر آن كه دانش او در دل وصىّ اوست. و فرشتگان و روح} در شب قدر ، حكمى را فرود مى آورند كه با آن ، ميان بندگان داورى كند». سؤال كننده پرسيد: آيا آن حكم را نمى دانستند؟ فرمود: «چرا مى دانستند؛ ليكن آنان هيچ يك از آنها را نمى توانند اجرا كنند ، تا آن كه در شب هاى قدر به آنان دستور داده شود كه تا سال بعد چگونه عمل كنند». سؤال كننده گفت: اى ابو جعفر! من حقّ انكار اين را ندارم؟ فرمود: «هر كس انكارش كند ، از ما نيست». سؤال كننده گفت: اى ابو جعفر! به نظر شما ، آيا در شب هاى قدر ، چيزى بر پيامبر صلى الله عليه و آله گفته مى شد كه پيش تر آن را نمى دانست؟ فرمود: «بر تو روا نيست كه از چنين چيزى بپرسى. امّا درباره دانش آنچه بوده و خواهد شد. هيچ پيامبرى و وصى اى نمى ميرد ، مگر آن كه جانشينِ پس از او آن را مى داند. و امّا اين دانشى كه از آن مى پرسى: خداوند متعال نخواسته است ، مگر اين كه خودِ جانشينان را از آن آگاه سازد».