ماه خدا - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٦٣٤

مخلصان باشى. [١] و نيز گفته است: و بدان كه اين هزار ركعت ، غير از نافله هايى است كه در ساير ماه ها به صورت نوافل شبانه روزى به جا مى آورى ؛ چرا كه اين هزار ركعت ، به خاطر عظمت احترام ماه رمضان ، افزون بر آنهاست. نه آنها را به خاطر اين هزار ركعت وا گذار و نه اين هزار ركعت را به خاطر آنها ترك كن. هر دو را به جا بياور و از خداوند ، يارى و توفيق بر انجام دادن آنها بطلب. درباره امام صادق عليه السلام روايت است كه چون از شرح اين نماز براى مفضّل بن عمر جُعْفى فراغت يافت ، فرمود: «اى مفضّل! اين ، فضل خداست كه به هر كس بخواهد ، مى دهد و خداوند صاحب فضل بزرگ است» [٢] . [٣] عالم ربّانى مرحوم ميرزا جواد آقا ملكى تبريزى گويد: براى سالك ، سزاوار است كه در حال خويش نيك بينديشد و درباره حالت نشاط و بى حالى خود و گرفتارى و آسودگى و قوّت و ضعف خويش نسبت به انجام دادن نوافل و مستحبّات ، تأمّل كند و پس از مراعات حال خويش ، آنچه را بافضيلت تر است ، انتخاب نمايد. از جمله آنها چيزى است كه در روايات بسيار ، به صورت نافله هزار ركعت ، در اين ماه ، افزون بر نوافل ديگر آمده است. اگر انجام دادن آنها را بهتر ببيند ، پس اين توفيق ، گوارايش باد؛ ليكن دعاهاى وارد