٦٧٩.الإقبال ـ به نقل از عبدالواحد بن مختار انصارى ـ از امام باقر عليه السلامدرباره شب قدر پرسيدم. فرمود: «به خدا سوگند ، تو را خبر مى دهم و آن را بر تو پوشيده نمى گذارم. اوّلين شب از هفت شب آخر است». [١]

٦٨٠.مستطرفات السرائر ـ به نقل از عبد الواحد انصارى از امام صادق عليه السلامدرباره شب قدر پرسيدم. فرمود: «تو را با خبر مى كنم و بر تو پوشيده نمى دارم. شب اوّل از هفت شب است» . گاه شب بيست و چهارم به اشتباه شب قدر تصور مى شده است . [٢]

٦٨١.امام صادق عليه السلام: شب بيست و سوم ، شبى است كه در آن هر كار حكمت آميزى فيصله مى يابد. در آن شب ، گروه حاجيان و آنچه از اين سال تا سال آينده خواهد شد ، نوشته مى شوند.

٦٨٢.كتاب من لايحضره الفقيه ـ به نقل از سفيان بن سِم به امام صادق عليه السلامگفتم: شب هايى از ماه رمضان كه اميد به آنهاست ، كدام اند؟ فرمود: «[شب] نوزدهم و بيست و يكم و بيست و سوم». گفتم: اگر كسى را تنبلى يا بيمارى بگيرد ، به كدام يك از آنها اعتماد كند؟ فرمود: «[شب] بيست و سوم».

[١] ابن طاووس پس از نقل روايت مى گويد : شايد امام عليه السلام درباره ماهى حكم مى دهد كه ٢٩ روز است (و اولين شب هفته آخر آن بر شب ٢٣ تطبيق مى كند ، چون اگر ماه سى روز باشد ، اولين شب هفته آخر ، شب ٢٤ مى شود و من در هيچ حديثى نديده ام كه احتمال داده باشد شب قدر ، شب ٢٤ رمضان باشد . و پس از اين توجيه ، در كتاب محمّد بن حسن قمّى ديدم پس از ذكر اين حديث از زراره چنين آورده است : آن ماه ٢٩ روز بود .[٢] اين اشتباه ناشى از ٢٩ روز و يا ٣٠ روز بودن ماه رمضان است كه توضيح آن در پانوشت حديث قبلى گذشت .