اين كتاب ترجمه عربى زبور داوود عليه السلام مى باشد كه در زمان مأمون خليفه عباسى به دستور وى از عبرى به عربى برگردانده شده و حضرت امام بحق ناطق ثامن الحجج آن را تأييد كرده است. سند كتاب همانطورى كه در اول آن آمده بدين قرار است : «بسم اللّه الرحمن الرحيم قال حدثنى الحسن الكوفى قال حدثنى محمد بن عيسى قال حدثنى النوفلى الهاشمى محمد بن عبداللّه قال جمع المأمون مائتى رجل من علماء المسلمين و رئيسا اليهود و النصارى فاخذ عليهم العهد و الميثاق على ان تحولوا له التورية و الانجيل و الزبور من لغة العبرانية حرفا بحرف و يستعينوا فى ذلك بالرضا على بن موسى عليه و آله السلام و كان من اعلم الناس بالتورية و الانجيل و الزبور و الفرقان و كان فيهم المازنى و كان عالما بذلك و هذه زبور داود صلوات اللّه عليه و صلى اللّه عليه و صلى اللّه على محمد و آله فسروه و نقلوه الى لغة العربية حرفا بحرف لم يزيدوا و لم ينقصوا و لم آلوا جهدا فلما فرغوا منه عرض على الرضا على بن موسى عليه السلام فرضيه. المزمور الاول من ذلك فى المسكين و اليتيم ... ابن نديم در الفهرست (مقاله اولى ، فن اول ، ص٢٥) در بيان كتب الهيه مى گويد: «ثم انزل اللّه عز و جل على داوود المزامير و هو الزبور الذى فى ايدى اليهود و النصارى و هو مائة و خمسون مزمورا. انتهى». اين بيان ابن نديم با خصوصيات نسخه حاضر مطابقت دارد چون اولا عنوان اين كتاب در نسخه حاضر مزامير نوشته شده ، ثانيا عناوين فصلها مزمور مى باشد ، ثالثاً شامل ١٥٢ مزمور است كه با عددى كه وى ذكر كرده تفاوت اندك دارد و زبورى كه از طرف انجمن كتابهاى مقدس ايران منتشر شده شامل ١٥٠ م زمور مى باشد و در صفحه اول عنوان آن «كتاب مزامير» آمده است. لكن از اين ترجمه در فهرس مخطوطات و كتابشناسيها اطلاعى به دست نيآمد . تنها مرحوم شيخ آقا بزرگ در الذريعه (١٢/٣٧) در عنوان زبور داوود ، يك ترجمه عربى آن را به روايت ابن عباس مشتمل بر ١١٨ سوره ذكر مى كند و در فهرس نسخ خطى كتابخانه حضرت آيت اللّه مرعشى به شماره ٥٥٤٩ ضمن مجموعه اى از زبور داوود مشتمل بر ١٤٨ سوره كتابت سال ١٠٧٠ق نام مى برد كه ظاهراً همان ترجمه منسوب به ابن عباس مى باشد. آغاز : قال حدثنى الحسن الكوفى ... المزمور الاول من ذلك فى المسكين .