دستور معماى مير حسين نيشابورى منظومه اى است در نود و نه بيت، در ذكر اسماى حسناى الهى ، كه از اللّه شروع و به الصبور ختم ميشود . رساله حاضر شرح مختصرى است بر دستور معماى نيشابورى. [كشف الظنون : ٢/٥٧ ؛ فهرست مشترك پاكستان ١٤/٢٢] آغاز : اللّه : { نيست حد خانه از نام الهدم زدن بايد زبان دارد نگاه } از خامه كه مسماى الف است در لفظ اللّه اسم خواسته هرگاه بيحد شود فا اسقاط يابد .

نسخه ها:

١٩٧٧٨/١ . تهران، ملك: ٢٠٤٠، عنوان معرفى: معماى اسماء اللّه ، آغاز: برابر نمونه، نسخ، هدايت اللّه طبعى سمنانى، ٩٧٣ق، رساله اول مجموعه، «١پ ـ١٠ر»١٠ برگ [فهرست ملك: ٥/٤١٢]. ١٩٧٧٩/٢ . تهران، مجلس شوراى اسلامى: ٥٦١٦، آغاز: برابر نمونه، نستعليق، بدون نام كاتب، قرن ١٠ق [فهرست مجلس: ١٧/ ٦٩]. ١٩٧٨٠/٣ . تهران، مجلس شوراى اسلامى: ٨٨٣، آغاز: برابر نمونه، نستعليق، صالح بن عمر، ١٠٣٦ق، رساله اول مجموعه، «ص١ـ٢٤»١٢ برگ [فهرست مجلس: ٣/١٢١].