١٩٨١٣/٢ . تهران، دانشكده الهيات: ٥٨٩د، نستعليق، بدون نام كاتب، ١٢٥٦ق، رساله دوم مجموعه ، «١٦پ ـ٣٦پ»٢١ برگ [فهرست الهيات تهران: ٣٣٧١]. ١٩٨١٤/٣ . تهران، دائرة المعارف بزرگ اسلامى: ٤٨٨، شكسته نستعليق و شكسته تحريرى، بدون نام كاتب، ١٢٦٤ق، رساله پنجم مجموعه، «١١٥پ ـ١٢٨ر»١٤ برگ [فهرست دائرة المعارف: ١/ ٢٢٨ و ٣٢٠].

٣٢٧١ . معما در اسماء الحسنى (دستور معما) (فارسى)

از: صادق ركناى نيشابورى ، حكيم ركنا (قرن ١٠ق)

[نسخه هاى خطى فارسى، منزوى: ٣/٢١٨٩ و ٢٢٠٠]

نسخه ها:

١٩٨١٥/١ . تهران، دانشكده الهيات: ١٤٩ج، بدون نام كاتب، قرن ١٢ق، رساله دوم مجموعه [فهرست الهيات تهران: ١ /١٦٠]. ١٩٨١٦/٢ . قم، گلپايگانى: ١٧٧/٢٥، بدون نام كاتب، قرن ١٣ق، رساله پنجم مجموعه [فهرست گلپايگانى ، رايانه اى].

٣٢٧٢ . معماى نود و نه نام (معميات اسماء الحسنى) (فارسى)

از: نصر اللّه شيرازى

در باره مؤلف اين رساله اختلاف هست . در الذريعه ٢١/٢٧٣ احتمال داده شده كه نصر اللّه شيرازى همان حميد الدين نصراللّه بن عبدالحميد از دانشمندان سده ششم باشد . و در فهرست سپهسالار و ملك نام مؤلف صدر ديوانه (زنده در ٩٢٨ق) ذكر شده است. [نسخه هاى خطى فارسى ، منزوى: ٣/٢٢٠٣ و ٢٢٠٥] آغاز: { تا منور شد دل از نام الهبى گمان دل را بود سيماى ماه } انجام: { قلب او را هم به اكسيرى رساننو كه در آخر شود خالص از آن }