مقامات حضرت فاطمه« عليها السلام» در كتاب و سنت - السند، الشيخ محمد - الصفحة ٢٧ - حجت بودن فاطمه زهرا بر همه امامان

روايت اخير حتى وصيت صديقه كبرى فاطمه زهرا در آن مىباشد و از اشاره امام چنين فهميده مىشود كه وصيت آن حضرت مشتمل بر مسائل بسيار مهم و حساسى است و از قول امام كه مىفرمايد: «مصحف فاطمه ظاهر و خارج خواهد گشت» نوعى تهديد فهميده مىشود. چهبسا در خلال آن وصيت ارزشمند و مهم توصيههايى در مورد امامت الهى است كه امرى مهمتر و خطيرتر از آن وجود ندارد و دلالت مىكند بر اينكه يكى از شئون فاطمه زهرا عهد گرفتن به امامت ائمه از نسل مباركش مىباشد. و اين دلالت دارد بر ولايت آن حضرت بر ائمه اطهار. و از همين قبيل است كه امام قبلى به امام بعدى وصيت مىكند و يا وصيت پيامبر به امامت امير المؤمنين و ساير ائمه.

آشكارترين دليلى كه بر اين مقام عظماى آن حضرت دلالت مىكند روايتى در مورد نزول لوح اخضر (سبز) بر آن حضرت است كه اسامى ائمه عليهم السلام را در بر دارد و از همينگونه است كه وصايت ائمه نسبت به حضرت فاطمه زهرا (همانطور كه امام بعدى وصى امام قبلى است و در زيارت امام حسين و امام على ابن موسى الرضا آمده است كه «السلام عليك يا وارث فاطمه») دلالت مىكند بر وراثت الهى بين آن حضرت و ائمه معصومين. اجمالا بايد گفت مقام وصايت به امام مقام خطير الهى است مانند مريم بنت عمران كه كلمه خدا يعنى عيسى بن مريم به او القا شد و مسئوليت بشارت به نبوت عيسى به مردم بر عهده او گذارده شده بود.

پس مصحف فاطمى شأن مهمى در معين كردن منصب امامت الهى دارد و بالتبع نقش مختص به آن حضرت را در تعيين رهبرى اسلام كه در زعامت