مقامات حضرت فاطمه« عليها السلام» در كتاب و سنت - السند، الشيخ محمد - الصفحة ٩٥ - وجه اول از منظر علم كلام
و آيه ديگر:
ما أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ إِلَّا مَنْ شاءَ أَنْ يَتَّخِذَ إِلى رَبِّهِ سَبِيلًا؛ [١]
من در برابر آن هيچگونه پاداشى از شما نمىطلبم مگر كسىكه بخواهد راهى به سوى پروردگارش برگزيند (اين پاداش من است)».
پس در واقع ايشان سبيل و طريق به سوى خداى تعالى و رضوان او هستند و جايگاه حضرت فاطمه زهرا در اين ميان روشنگر طريق هدايت در زمانى است كه فتنهاى عظيم مسلمين را فراگرفته بود و هيچكس نيز مانند آن حضرت نمىتوانست شبهات را دور نمايد و تاريكىهاى گمراهى را نابود سازد همين خصوصيت است كه ايشان را در ميان همه مسلمين و همه دورانها ممتاز مىسازد، زيرا هم او بود كه در حقش آيه تطهير و سوره دهر [٢] نازل گرديد و هم او بود كه ام ابيها لقب گرفت و مادرى پيامبر اكرم مقامى است كه با مادرى مسلمين (لقب همسران پيامبر) قابل قياس نيست و هم او بود كه روح پيامبر در كالبدش بود و همه اين آيات و احاديث در مرئى و منظر مسلمين مىباشد.
با توجه به مطالب گفته شده حديث قدسى مذكور شبيه مفاد آيه كريمه وَ ما خَلَقْتُ الْجِنَّ وَ الْإِنْسَ إِلَّا لِيَعْبُدُونِ [٣] «من جنّ و انس را نيافريدم جز براى اينكه عبادتم كنند» يعنى اول شناخت و معرفت پيدا كنند بعد عبادت و طاعت كنند و اين نيست مگر به واسطه هدايت رسول اكرم و دين حنيف كه به مجاهدت معصومين و ائمه عليهم السلام برپاداشته شد.
[١] . فرقان ٢٥ آيه ٥٧ .
[٢] . اشاره به آياتى از سوره انسان كه در مورد صفات ابرار مىباشد.[٣] . فصّلت ٤١ آيه ٢٥ .