مقامات حضرت فاطمه« عليها السلام» در كتاب و سنت - السند، الشيخ محمد - الصفحة ١٢٨ - مقام نهم شمول همه آيات مربوط به اهل بيت پيامبر بر فاطمه عليها السلام

آن مودت و ولايت از اصول دين و همطراز توحيد و نبوت باشد، لذا اين مودّت تنها راه به سوى خدا و رضوان الهى است.

در آيه سوم منافع اين مودت را به خود مكلفين برگردانده است كه اين اجر و مزد از قبيل پاداشهاى دنيوى و بهرهمندىهاى دنيايى نيست بلكه نتيجه و ثمره آن هدايت و ارشاد به ولايتپذيرى از ذوى القربى است و مفاد حديث ثقلين نيز همين است «ما إن تمسّكتم بهما فلن تضلّوا بعدى أبدا» و آيه كريمه مودّت شباهت تامى به حديث مذكور دارد و اينكه پيامبران الهى مزد و اجرى در مقابل زحماتشان از مردم طلب نمىكردند:

لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ مالًا إِنْ أَجرِيَ إِلَّا عَلَى اللَّهِ [١] مغايرتى با فرمان خداوند به نبىّ مكرّم اسلام كه از مسلمانان اجر و مزد بطلبد ندارد، زيرا اين مزد و پاداش دنيوى و مالى نمىباشد بلكه موجب كمال دين و تماميت نعمت بر مسلمين و رضايت الهى است.

مفاد آياتى كه در مورد ولايت امير مؤمنان نازل شدهاند نيز همين مىباشد، زيرا عدم ابلاغ ولايت امير مؤمنان را خداوند با عدم ابلاغ رسالت مساوى مىشمرد كه لازمه اين مطلب اين مىباشد كه ولايت على عليه السلام، عدل و همطراز دين اسلام است و ثمره رسالت پيامبر اسلام كه با آن نعمت ايمان بر مردمان تمام مىگردد و خداوند از تدين به اسلام مردم راضى مىگردد كه بدون ولايت امير مؤمنان نه به توحيد آنان راضى مىگردد و نه به تصديق رسالت و نه اقرار به روز جزاء؛ كما اينكه بدون ولايت نعمت ايمان بر مسلمين تمام نمىگردد و دينشان كامل نمىشود.

[١] . هود ١١ آيه ٢٩ .