مقامات حضرت فاطمه« عليها السلام» در كتاب و سنت - السند، الشيخ محمد - الصفحة ٧٨ - فاطمه عليها السلام برفراز مقام ابرار است

كه متولى چشمه آب در بهشتند چه كسانىاند.

هم آنانند كه چشمه كافور را جارى مىسازند و ابرار از آن استفاده مىكنند به اين صورت كه شراب آنها از مقدار كمى از آب اين چشمه، معطر و گوارا مىشود. در واقع آنها واسطه فيض ابرارند و قيموميتى تام و كامل به اين امر دارند و در واقع آنها (مقربون) سرپرستى و ولايت بر ابرار دارند.

در آيه كريمه آمده است:

كَلَّا إِنَّ كِتابَ الْأَبْرارِ لَفِي عِلِّيِّينَ* وَ ما أَدْراكَ ما عِلِّيُّونَ* كِتابٌ مَرْقُومٌ* يَشْهَدُهُ الْمُقَرَّبُونَ؛ [١]

چنان نيست (كه آنها در مورد معاد مىپندارند) بلكه نامه اعمال نيات در علّيين است و تو چه مىدانى عليين چيست؟ نامهاى است رقم خورده و سرنوشتى قطعى است كه مقربان شاهد آنند.

اينكه مقربين گواه و شاهد بر كتاب و نامه اعمال ابرار هستند دليل بر ولايت مقربين بر آنهاست لذا در زيارت جامعه كبيره مىخوانيم:

«أنتم الصراط الأقوم و شهداء دار الفناء و شفعاء دار البقاء؛ شما راه راست، و گواهان در دنيا و شفيعان آخرت هستيد.»

و در جاى ديگر از زيارت مىخوانيم: «شهداء على خلقه و أعلاما لعباده؛ و گواهان بر خلقش و بزرگان بندگانش.»

اين همان شهادت و گواهى مقربين درگاه الهى بر اعمال نيكان و ابرار است و مقربين در جاى ديگر از قرآن به عنوان سابقون آمدهاند و توصيف شدهاند:

[١] . مطففين ٨٣ آيات ١٨- ٢١ .