مقامات حضرت فاطمه« عليها السلام» در كتاب و سنت - السند، الشيخ محمد - الصفحة ٢٨ - حجت بودن فاطمه زهرا بر همه امامان

حقه ائمه معصومين برجسته مىشود به اثبات مىرساند. با اين نشانهها عظمت حجيت آن حضرت را بر ائمه روشن مىسازد كه نشأت گرفته از وصيتى است كه پيامبر اكرم به فاطمه زهرا سپرد و از اينجا مسئوليت عظيم فاطمه زهرا در ترسيم برنامههاى امت اسلامى از ابتدا سقيفه بنى ساعده واضح مىگردد. پس در واقع مخالفت آنها با فاطمه زهرا مخالفت با مسيرى بود كه خداوند براى اين امت و همه اقوام و امم آينده ترسيم كرده بود و به فاطمه سپرده بود. در ضمن وصيتى الهى كه مشتمل بر تعيين امامت مىباشد و روايتى كه خواهد آمد اين نكته را روشن مىسازد كه مصحف فاطمى و وصيت در ضمن آن وحى الهى بوده كه توسط پيامبر اكرم به فاطمه زهرا القا شده است.

امام صادق عليه السلام مىفرمايد: «و براى فاطمه مصحفى به جاى گذاشته شد كه قرآن نيست و لكن كلام خداست كه بر او نازل گشت به املاى رسول خدا و خط على عليه السلام». [١]

مضمون اين روايت اين است كه مقدارى از مصحف فاطمى به املاى شخص رسول خدا- بعد از وفاتش- بر فاطمه زهرا بوده است نه از ناحيه جبرئيل، مؤيد اين مطلب روايت فوق است كه هيچ علم جديدى از ناحيه خداوند بر امام حىّ نازل نمىشود مگر اينكه ابتدا بر رسول خدا در نشئه آخرت نازل شود و سپس بر امير المؤمنين و بعد بر همه امامان قبلى تا به امام قائم حىّ نازل مىگردد. اين روايت از جمله رواياتى است كه دلالت مىكند بر واسطه بودن رسول خدا در علوم لدنى معصومين. در روايت

[١] . بصائر الدرجات، ص ١٥٦.