شيوه هاى نوين عزادارى بدعت يا سنت؟ - السند، الشيخ محمد - الصفحة ١٤ - سخن استاد
و عيسى وساير انبيا عليهم السلام آن را ابلاغ نمودند از بين رفت وبه دينهاى ديگر تبديل شد، وپس از رفتن اين پيامبران امتشان دين اسلام را تحريف كردند، زيرا «دين در نزد خدا فقط اسلام است» [١] هر چند شرايع انبياء متعدد است، «وبراى هر كدام از شما شريعت و راهى قرار داديم» [٢]. ولى اين تحريف وتبديل بعد از پيامبر خاتم اتفاق نيفتاد، اين به بركت شهادت سرور جوانان بهشتى امام حسين عليه السلام است.
از اين رو عزايى كه بر مصيبتهاى او برگزار مىشود تنها حافظ زحمات و بعثت خاتم النبيين نيست، بلكه حافظ و نگهدارنده زحمات تمامى پيامبران بوده، وبعثتهاى آنان همگى مديون نهضت كربلاست. از اينجا ميتوان پى به اهميت فوق العاده عزاى حسينى برد، چه اينكه اين عزادارىها رشته رسالتهاى پيامبران الهى را نگه داشته و حفظ مىكند.
يكى ديگر از بركات قيام سيدالشهدا عليه السلام اين است كه آن حضرت با نهضت خود بر مرجعيت هر چه غير از قرآن وعترت است خط بطلان كشيد، چيزهايى كه برخى مىخواستند آنها را به عنوان سنت و مصدر ومنبع براى دين وقوانين دينى قرار دهند. اگر شعائر حسينى نبود اكنون راه وروش معاويه ويزيد از جمله مصادر و منابع تشريع دينى نزد مسلمانان قرار مىگرفت.
بايد بدانيم كه قاعده شعائر يكى از پيچيدهترين ودشوارترين مباحث در ميان قواعد فقهى است، واز طرفى در كتابهاى مفصّل فقهى بسيار
[١] . سوره آل عمران: ١٩.
[٢] . سوره مائده: ٤٨.