شيوه هاى نوين عزادارى بدعت يا سنت؟ - السند، الشيخ محمد - الصفحة ٩١ - مطلب نخست تحمّل ضرر در مسير كسب فضائل

تكميل بحث به سه مطلب اشاره مى‌كنيم.

مطلب نخست: تحمّل ضرر در مسير كسب فضائل‌

ادلّه حرمت اضرار به نفس، مانند حرمت قتل نفس و يا حرمت القاء در هلاكت از شمول چنين ضررى انصراف دارد وبه هيچ عنوان شامل آن نمى‌شود. هرگاه براى رسيدن به چيزى كه شرعا راجح وپسنديده است انسان متحمل ضررى بشود چنين ضررى مورد ادلّه حرمت اضرار نيست.

اين ضرر حتى اگر منجر به نقص عضو و يا از دست دادن جان نيز بشود مادامى كه در راه كسب فضيلت، و اثبات فضيلت در جامعه، وجلو گيرى از رسيدن مفسده‌اى به آنها باشد مشمول ادلّه حرمت اضرار نخواهد شد، بلكه مورد آنها منحصرا اضرارى است كه در راه تحصيل فضائل نباشد. شواهد زيادى بر اين مطلب وجود دارد كه به برخى از آنها اشاره مى‌كنيم:

١- آنچه در لزوم و يا جواز و رجحان دفاع از مال و عرض و جان وارد شده است، تا آنجا كه نبى مكرم اسلام فرموده است:

«مَنْ قُتِلَ دُونَ مَالَهِ فَهِوَ بَمَنْزِلَةِ الشَهِيْدِ». [١]

«هر كس در راه دفاع از مالش كشته شود همانند شهيد است».

همگى فقها در جواز يا وجوب چنين دفاعى كه در آن احتمال از بين رفتن جان و يا عضو وجود داشته باشد ترديدى ندارند. [٢]

[١] . فروع كافى، شيخ كلينى: ٥/ ٥٢ و ٦/ ٢٩٦.

[٢] . رك: المبسوط، شيخ طوسى: ٧/ ٢٧٩، تذكرة الفقهاء، علامه حلى: ٩/ ٤٣٥، ذكرى الشيعة، شهيد اول: ١/ ٣٢٣، جامع المقاصد، محقق كركى: ١/ ٣٦٥، مسالك الافهام، شهيد ثانى: ٥١/ ١٥، مجمع الفائدة، محقق اردبيلى: ١٣/ ٣٠٢، كشف اللثام، فاضل هندى: ١٠/ ٦٥٠، رياض المسائل، سيد على طباطبائى: ١٣/ ٦٢٨، جواهر الكلام، محمد حسن نجفى: ٤١/ ٥٨٨ و ...