شيوه هاى نوين عزادارى بدعت يا سنت؟ - السند، الشيخ محمد - الصفحة ٧٩ - دايره هاى مختلف شعائر
است. اما استفاده از همين شعيره در محيطهاى غير شيعى سبب تنفر خواهد شد. دعوت غير مسلمانان به راه خدا و نشر دين اسلام در محيطهاى غير اسلامى بايد با استفاده از شيوهها و روشهايى باشد كه مورد پسند آنهاست و برايشان جذابيّت دارد. اما اين دليل نمىشود كه براى نشر دين در محيطهاى اسلامى و براى حفظ هويّت و كيان آسمانى مسلمانان نيز فقط بايد از همان شيوهها استفاده كرد.
بىشك مناسك حج يكى از شعارهاى دين مقدس اسلام است كه در ضمن آن معانى بسيار بالاى دينى نهفته است، و سبب حفظ هويّت ملكوتى مسلمانان و راز ارتباط با معبود و سر تسليم در مقابل محبوب نهادن است. آثار و بركات اين شعيره الهى براى مسلمانان قابل انكار نيست.
اما همين شعيره الهى براى برخى از محيطهاى غير اسلامى زشت و بيهوده و تنفر آميز است؛ براى آنها معنى ندارد جمعيتى با مشقتهاى فراوان از اطراف كره خاكى جمع شوند، تمامى لباسهايشان را در آورند و تنها با دو پارچه سفيد بر گرد يك خانه سنگى بگردند، پس از آن بين دو كوه هفت بار رفت و آمد كنند و در مكان خاصى هروله نمايند، آن هم در آن سيل جمعيت كه تحمل فشار آنها بسى دشوار مىنمايد. سپس در زمان خاصى همگى در بيابانى جمع شوند، بعد از اين بيابان به بيابان ديگر بروند و همينطور، به ستون سنگى هفت بار سنگ بزنند و در اين راستا سر و جان عدهاى را فداى باران سنگ كنند، و اين كار را چند روز و در چند مرحله تكرار نمايند، سر بتراشند و ميليونها گاو و گوسفند و شتر سر ببرند بىآنكه نيازى به گوشتشان داشته باشند و آن را نشانه قبولى