شيوه هاى نوين عزادارى بدعت يا سنت؟ - السند، الشيخ محمد - الصفحة ٧٨ - دايره هاى مختلف شعائر
خاصى نيستند، بلكه براى تبليغ و نشر دين و دعوت تمامى ملتها و اديان وضع شده است.
برخى ديگر از شعائر براى حظ هويّت و فرهنگ اسلامى در داخل مسلمانها جعل شده و فايده آن تنها به مسلمانها- اعم از شيعه و سنى- مىرسد.
نوع سوم شعائر تنها براى جامعه شيعى و ايمانى وضع شده است تا سبب حفظ هويّت ولائى و شيعى آنها شده و مانع رسوب افكار منحرف در بين آنها شود.
نكته مهم اين است كه: بايد بين اين اقسام فرق گذاشت و براى هر مخاطبى شعيره مناسب با او را ارائه كرد، بايد ديد آيا اين شعيره براى محيطهاى غير اسلامى وضع شده يا براى محيطهاى اسلامى و يا محيطهاى ايمانى. [١] جابجايى اين شعائر نقض غرض از تشريع شعائر و مانع از نشر دين مىشود. اين مطلب يكى از موارد حكم كلى است كه در روايات مستفيض بلكه متواتر وارد شده كه ائمه ما فرمودهاند: به اندازه درجه ايمانى هر كسى از او توقع پذيرفتن داشته باشيد و فوق طاقت كسى بر او تحميل نكنيد، كه در چنين صورتى آنها تكذيب و انكار خواهند كرد و شما مسئول اين تكذيب آنها هستيد. [٢]
از باب نمونه شعيره لعن دشمنان خدا براى محيطهاى شيعى وضع شده كه تاثيرات بسيار مهمى بر اين محيط مىگذارد و بسيار مطلوب
[١] . اصطلاح مومن مختص به شيعيان، و مسلم شامل تمامى فرق اسلامى ميشود.
[٢] . نمونهاى از اين روايات را در بحارالانوار: ٢/ ٦٤ باب ١٣ مشاهده كنيد.