شيوه هاى نوين عزادارى بدعت يا سنت؟ - السند، الشيخ محمد - الصفحة ٦١ - ٢- توقيفيّت شعائر
خود را به افراد ديگر ميدهند، ديگر احكام شرع مصداقى پيدا نخواهد كرد و به مرور زمان منقرض شده و از بين مىرود. به همين جهت آنها حكم به حرمت دوچرخه سوارى، استفاده از تلفن، تلويزيون و ...
كردهاند، و اين گوياى نهايت بىفكرى و جهالت آنهاست.
از اينجا مىتوان پى به سر خلود دين اسلام و ختميت شريعت سيد المرسلين برد، كه هر چه دانش بشر پيشرفت كند و هر چه ابزار و وسائل جديد پيدا شود تمامى آنها مشمول همان قوانين و احكام كليه اسلام خواهد بود، و نبودن اين فرد در زمان معصوم دليل بر شامل نشدن حكم شرعى نمىشود.
وقتى شارع مقدس امر به انذار مردم و تبليغ دين نمود، هر وسيله وابزار جديدى كه با استفاده از آن بتوان اين انذار و تبليغ را انجام داد، مورد امر شارع قرار خواهد گرفت، هر چند اين شيوه تبليغى در زمان اهل بيت عليهم السلام نبوده است. مانند استفاده از اينترنت، ماهواره و ساير وسائل ارتباط جمعى، و يا استفاده از فيلم، انيميشن و ساير كارهاى هنرى. تمامى اينها مادامى كه حرام نباشد مصداق انذار و تبليغ دين محسوب مىشوند. شعائر نيز از سنخ همين كارهاست كه باز گو كننده معنى دين و رمز و شعار و علامت براى معانى عاليه مذهب است.
نكته ديگرى كه نبايد از آن غفلت كرد اين است كه ائمه ما عليهم السّلام در زمان و شرائط تقيه مىزيستهاند، وامكان انجام دادن برخى از شيوههاى عزادارى براى آنها نبوده است. بنابراين نبودن يك شيوه عزادارى در زمان ائمه دليل بر حرمت آن نخواهد بود.