شيوه هاى نوين عزادارى بدعت يا سنت؟ - السند، الشيخ محمد - الصفحة ٥٠ - ٩- ايجاد شعائر جديد پايه گذارى سنت حسنه است
نوين براى ابراز و اعلان معانى والاى نهضت حسينى پايه گذارى يك سنت حسنه و نيكويى است كه اجر عاملان به اين سنت براى پايه گذار آن نيز خواهد بود.
زيرا گفتيم: شعيره يعنى يك سلسله آيينها و يا نشانهها و علامت هايى كه نشانگر يكى از معانى والاى دين باشد و آن را ابراز و اظهار كند. و هر گاه شعيرهاى به عنوان شعيره دين و شعار دين و علامتى كه از آن طريق يكى از معانى والاى دينى منتشر مىشود قرار گرفت،- حتى بعد از زمان معصومين عليهم السلام ايجاد شده باشد-، احكام شعيره و شعائر شامل آن مىشود. و اين شيوه نو ظهور مورد امر و نهى قرار مىگيرد؛ امر به تعظيم و تكريم و تقديس آن و نهى از اهانت و سبك شمرده آن، و وقتى مصداق شعيره شد عمل به آن مصداق تعظيم شعائر اللَّه است، و هتك آن هتك شعائر اللَّه خواهد بود.
گذشت كه دلالت غالب شعائرها از نوع دلالتهاى وضعى است و تا وقتى كه عرف يك چيزى را به عنوان شعيره قرار ندهد ادلّه شعائر شامل آن نمىشود، همانطور كه تا اسمى را براى كسى يا منطقهاى قرار ندهند اين اسم بر آن شخص يا منطقه دلالت نمىكند. و بعد از وضع چنين دلالتى ايجاد شده و تكريم و اهانت به آن اسم تكريم و اهانت به صاحب آن محسوب مىشود. همينطور است پرچم و علامت يك كشور كه تا به عنوان پرچم آن كشور قرار نگيرد اعتبارى ندارد اما بعد از آن معتبر مىشود. در هر جنگى مسلمانان براى خود شعار و رمزى قرار مى دادند، و تا وقتى اين شعار از طرف مسلمانان وضع نمىشد هيچ