شيوه هاى نوين عزادارى بدعت يا سنت؟ - السند، الشيخ محمد - الصفحة ١١١ - همانند نيكان باش
خواب راحت را از چشم بدخواهان محبوبشان ربودهاند، وآنها را در درياى گيجى وگنگى وترس واضطراب و واهمه فرو بردهاند. دست ديگران ديگران را مىشود با پول بست، يا صدايشان را با تهديد خفه كرد، اما اينها نه چشمى به دنيا دوختهاند ونه دلى بر جان.
صد البته كه رزمايش اين گروه فداكار بسيار ديدنى خواهد بود، كه چگونه با عشق و شور از خون دل خود- كه عزيزترين چيزها نزد بعضى مىباشد- به چه راحتى مىگذرند واصلا ناراحت نيستند! وصد البته كه چنين رزمايشى براى گروه ديگر بسيار تلخ ونامبارك بوده ومو را بر تنشان راست مىكند، اينها كه با نام محبوبشان چنين سر مىبازند اگر او را ببينند وقرار باشد به فرمان او بجنگند چه خواهند كرد؟ در حقيقت اين يك تمرين وآمادگى نظامى است براى يارى آن يار سفر كرده كه صد قافله دل همره اوست، چه پس از ظهورش وچه قبل از آن.
همانند نيكان باش
البته نمىخواهيم بگوييم هر كه در اين رزمايش شركت مىكند از چنين شناخت بالايى برخوردار است، واين كار او نشانه شدت رشادت وفداكارى وعلاقه او در راه محبوبش مىباشد. اما يكى از اصول مسلمّ در علم اخلاق وتربيت ويكى از بهترين شيوهاى كنترل نفس وبه دست آوردن عنان اين اسب چموش، همانندى با نيكان است. يعنى كسى كه يكى از فضائل روحى برايش بسيار دشوار مىنمايد، اگر بخواهد نفسش رام شده وبر انجام اين فضيلت عادت كند، بايد خود را شبيه