«وَأَنْفِقُوا فى‌ سَبيلِ‌اللَّهِ » «١» در راه خداانفاق كنيد.
ودر جاى ديگر مى‌فرمايد:
«.. وَما تُنْفِقُونَ أِلَّاابْتِغاءَ وَجْهِ‌اللَّهِ » «٢» جز براى خشنودى خدا چيزى انفاق نمى‌كنيد.
از اين رو، براى انفاقهاى كافران ارزشى قائل نيست وآن رابه بادى كه بركشتزار قومى ستمكار وزيده وآن را نابود ساخته است، تشبيه مى‌كند:
«مَثَلُ ما يُنْفِقُونَ فى‌ هذِهِ الْحَيوةِ الدُّنْيا كَمَثَلِ ريحٍ فيها صِرٌّ اصابَتْ حَرْثَ قَوْمٍ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ فَاهْلَكَتْهُ ...» «٣» آنچه (كافران) در اين جهان انفاق مى‌كنند، همانندآن است كه تند بادى سرد، بر كشت قومى ستمكار بوزد وآن را نابود سازد.
اولياى گرامى اسلام نيز اهميت زيادى به انفاق وبذل اموال داده وبراى تقويت دين وايمان واساس جامعه اسلامى و فقر زدايى سفارشهاى زيادى به پيروان خود كرده‌اند، از جمله؛ على عليه السلام فرمود:
خداوند به كسى كه ثروتى داده است، بايدبا آن به خويشاوندان خود كمك كند و سفره مهمانى شايسته بگستراند و اسير و گرفتار را رهايى بخشد وبه مستمند و وامدار عطا كند و براى درك ثواب خود رابه شكيبايى وادارد، كه دستيابى به اين خصلتها، سبب بزرگى وخوشنامى دنيا و رسيدن به فضيلتهاى آخرت است أِنْ شاءَاللَّهُ. «٤»