«اقْبَحُ الْبَذْلِ السَّرَفُ» «١» زشت ترين بخششها بذل درحد اسراف است.
٢- عذاب اخروى: با تو جه به نكوهش و نهى شديدى كه اسلام از اسراف كرده، معلوم مى‌شود كه مرتكب آن، نافرمان ومعصيت كار است و فرجامى جز دوزخ و عذاب اخروى نخواهد دشت. زيرا اسراف ازگناهان كبيره، شمرده شده است. «٢» نتيجه اينكه:
١- اسراف در افراد مختلف و شرايط گوناگون زمانى و مكانى، مصاديق متفاوتى پيدا مى‌كند.
٢- اسراف در سه مورد همي اخلاق اقتصادى(ج‌٢) ٩٠ قناعت ص : ٨٧ شه حرام است و اختصاص به شخص، زمان و مكان خاصى ندارد:
الف- ضايع كردن مال، هر چند كم باشد.
ب- صرف مال، در چيزهايى كه به بدن ضرر برساند. مانند خوردنى، آشاميدنى و غيره.
ج- صرف مال در مصارفى كه شرع مقدس اسلام، حرام كرده است مانند خريدن شراب و غيره.
٣- مصرف مال در كارهاى خير، معروف واطاعت خدا اسراف نيست چون كارهاى خير حدى ندارند كه بيش از آن زياده روى محسوب شود. پيامبراكرم صلى‌الله‌عليه‌وآله در اين باره فرمود:
«... لاسَرَفَ فِى الْخَيْرِ» «٣» در (كارهاى) خير اسراف نيست.