«انَّ اللَّهَ يَأْمُرُكُمْ انْ تُؤَدُّوا الْاماناتِ الى اهْلِها» «١» خداوند به شما فرمان مى‌دهد كه امانتها را به صاحبانش برگردانيد.
ديگر اين كه اموال عمومى و بودجه اختصاصى را بايد در محلى كه قانون و شرع معين كرده است به كار گرفت و هرگونه جابجايى و تغيير وتحوّل برخلاف درستى وامانتدارى است. قرآن مجيد پيرامون يكى از موارد بيت المال چنين رهنمود مى‌دهد:
«انَّماالصَّدَقاتُ لِلْفُقَراءِ وَالْمَساكينِ وَالْعامِلينَ عَلَيْها وَالْمُؤَلَّفَةِ قُلُوبُهُمْ وَ فِى‌الرِّقابِ وَالْغارِمينَ وَ فى‌ سَبيلِ اللَّهِ وَابْنِ السَّبيلِ فَريضَةً مِنَ اللَّهِ وَاللَّهُ عَليمٌ حَكيمٌ» «٢» صدقات (زكات) فقط براى فقيران، مسكينان، كارگزاران جمع آورى آن، به دست آوردن دل مخالفان، آزاد كردن بندگان، قرضداران، انفاق در راه خدا و مسافران در راه مانده است (واين) فريضه‌اى از جانب خداست و خدا دانا وحكيم است.
خيانت به بيت المال و پيامدهاى آن‌ هرگونه سوء استفاده، حيف و ميل و سُستى نسبت به بيت المال خيانت محسوب مى‌شود كه بطور جدى بايد از آن پرهيز كرد؛ زيرا اميرمؤمنان عليه‌السلام فرموده است:
«اعْظَمُ الْخِيانَةِ خِيانَةُ الْامَّةِ» «٣» بزرگترين خيانت، خيانت به امّت است.
ودر سخنى ديگر منشاء خيانت را كم تقوايى و بى دينى دانسته، مى‌فرمايد:
«الْخِيانَةُ دَليلٌ عَلى قِلَّةِ الْوَرَعِ وَ عَدَمِ الدِّيانَةِ» «٤» خيانت، نشانه كمبود ورع و بى دينى است.
انسانهاى لاابالى، بى تقوا و داراى ايمان ضعيف كه تنها به فكر گذران زندگىِ چند