اموال عمومى صورت نگيرد واز كمترين هزينه، بيشترين بهره به دست آيد تاعلاوه بر حفظ بيت‌المال، اسراف وتبذير نيز در بيت‌المال به وجود نيايد ودستگاه حكومت اسلامى چون در بار پادشاهان ستمگر نشود. «١» و زندگى ساده آن بزرگواران، خود، گواه اين مطلب است.
رسول خدا (ص) در غزوه «خيبر» گنجينه «آل ابوالحقيق» رابه غنيمت گرفت، پس از بازگشت، همسرانش درخواست كردند كه آن گنجينه را ميان ما تقسيم كن.
حضرت فرمود:
آن را طبق قانون خدا ميان مسلمانان تقسيم كردم! آنها خشمگين شدند و سخنانى گفتند. پس از چند روز، خداوند، به پيامبر (ص) دستور داد كه همسرانت را ميان همين زندگى ساده و طلاق مخيّركن «٢» وفرمود:
«يا ايُّهَالنَّبِىُّ قُلْ لِازْواجِكَ انْ كُنْتُنَّ تُرِدْنَ الْحَيوةَ الدُّنْيا وَ زينَتَها فَتَعالَيْنَ امَتِّعْكُنَّ وَ اسَرِّحْكُنَّ سَراحاً جَميلًا- وَ انْ كُنْتُنَّ تُرِدْنَ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ وَ الدَّارَ الاخِرَةَ فَانَّ اللَّهَ اعَدَّ لِلْمُحْسِناتِ مِنْكُنَّ اجْراً عَظيماً» «٣» اى پيامبر! به همسرانت بگو: اگر خواهان زندگى دنيا و زينتهاى آن هستيد، بياييد تا شما را بهره‌مند سازم و به وجهى نيكو رهايتان كنم؛ واگر خواهان خدا وپيامبر او و سراى آخرت هستيد، خدابه نيكوكارانتان پاداشى بزرگ خواهد داد.
اميرمؤمنان عليه السلام، شبى دربيت المال حضور داشتند كه عمروبن عاص، براى كار خصوصى به حضور آن حضرت رسيد، امام چراغ بيت المال راخاموش كرد و در زيرنور ماه با او به گفتگو نشست. «٤»