گردنه مظالم، عدل و حق الناس مى‌گويند و درقرآن نيز به «مرصاد» تعبير شده است، قرآن كريم مى‌فرمايد:
«أِنَّ رَبَّكَ لَبِالْمِرْصادِ» «١» همانا پروردگارت در كمينگاه است.
امام صادق عليه السلام در تفسير اين آيه مى فرمايد:
«أَلْمِرْصادُ قَنْطَرَةٌ عَلَى‌الْصِّراطِ، لا يَجُوزُها عَبْدٌ بِمَظْلَمَةِ عَبْدٍ» «٢» مرصاد، پلى بر روى صراط است بنده‌اى كه حق بنده ديگرى بر گردن او باشد، از آنجا نخواهد گذشت.
بنابراين، كسانى كه نسبت به اموال ديگران بى‌احترامى كرده، بگونه‌اى به حريم اموالشان تجاوز كنند، درآن گردنه، گرفتار مى‌شوند، مگر اينكه حقشان را ادا كنند يامورد عفو و بخشش صاحب حق قرار گيرند.
محدث قمى قدّس سره حكايت «ابوسليمان‌دارانى» را كه از زُهّاد معروف است، چنين نقل مى‌كند كه:
بعد از مرگش او را در خواب ديدند و از وى پرسيدند: حق تعالى با تو چه كرد؟
گفت: روزى بارِ كاهى وارد شهر مى‌شد و من تكه چوبى از آن كندم، نمى دانم كه با آن خلال كردم يا دور افكندم. حال يك سال است كه گرفتار حساب آن هستم. «٣» به اميدآنكه حد ومرز اموال مشروع و غير مشروع، خودى و بيگانه را شناخته، از آن تجاوز نكنيم.