بنابراين، همان طور كه مال، ناهنجاريهايى را در ظاهر و باطن آدمى، ايجاد مى‌كند، فايده‌هايى نيز دارد كه زيانهاى ناشى از آن را بر طرف مى‌سازد. بخشى ازفوايد مال را به اختصار بيان مى‌كنيم.
فوايد مال به دودسته تقسيم مى‌شود: دنيوى و اخروى.
فوايد دنيوى مال، نيازى به يادآورى و توضيح ندارد، زيرا همه مردم از آن با خبرند، به دليل اينكه بيشتر مردم، بخش مهمّ عمر خويش را در راه جمع آورى مال، صرف مى‌كنند وزن ومرد، خرد و كلان، خود را به آب و آتش مى‌زنند تا ثروتى به دست آورند. از اين رو، تنها به بيان فوايد اخروى (دينى) مال مى‌پردازيم:
فوايد اخروى‌ الف- وسيله كسبِ آخرت‌ مال مى‌تواند انسان را در انجام بندگى خدا كمك كند. به عبارت ديگر، انسان به وسيله مال، مقدّماتى را فراهم مى‌سازد تا راه بندگى خدا بر او آسان شود. حضرت صادق عليه‌السّلام مى‌فرمايد:
«غِنىً يَحْجُزُكَ عَنِ الظُّلْمِ، خَيْرٌ مِنْ فَقْرٍ يَحْمِلُكَ عَلَى الْاثْمِ» «١» آن ثروتى كه ترا از ستم باز دارد، بهتر ازفقرى است كه ترا به گناه وا دارد.
علاوه بر اين، عبادتهاى بزرگى دراسلام تشريع شده كه جز از عهده ثروتمندان بر نمى‌آيد مانند: جهاد بامال در راه خدا، حجّ و زيارت، خمس و زكات، اطعام مؤمن و برآوردن نيازهاى او، قرض الحسنه و غيره.
بطور مثال، قرآن درباره قرض الحسنه مى‌فرمايد: