ازمحبّت وشفاعت محرومان ومستضعفان برخوردار مى‌گردند. پيامبر اكرم (ص) فرمود:
«با فقرا بسيار آشنايى كنيد و در نزد ايشان دستى داشته باشيد كه براى آنان دولتى خواهد بود «گفتند يارسول اللّه، دولت آنها چيست؟ فرمود: «در روز قيامت به ايشان گويند: بنگريد هركه به شما خوردنى يا آشاميدنى ياپوشيدنى داده دستش رابگيريد و به بهشت بريد.» «١» و نجات از جهنّم‌ همنشينى با محرومان ودعوت آنها به منزل باعث مى‌شود كه خداوند انسان را مورد آمرزش خويش قرار دهد. امام صادق عليه السّلام مى فرمايد:
«... انَّهُمْ اذا دَخَلوُا مَنْزِلَكَ دَخَلوُا بِمَغْفِرَتِكَ وَ مَغْفِرَةِ عَيالِكَ وَ اذا خَرَجوُا مِنْ مَنْزِلِكَ خَرَجوُا بِذُنُوبِكَ وَ ذُنُوبِ عَيالِكَ» «٢» فقرا با آمدن به خانه تو مغفرت الهى را براى تو وخانواده‌ات مى‌آورند وهنگامى كه ازخانه‌ات خارج مى شوند باعث خارج شدن گناهان تو و خانواده‌ات مى شوند.
پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه وآله فرمود:
«انَّ لِكُلِّ شْى‌ءٍ مِفْتاحاً وَ مِفْتاحُ الْجَنَّةِ حُبُّ الْمَساكينِ وَالْفُقَراءِ الصَّابِرينَ وَهُمْ جُلَساءُ اللَّهِ يَوْمَ الْقِيامَةِ» «٣» همانا هرچيزى داراى كليدى است، وكليد بهشت دوستى مسكينان وفقيران صابر است، اينان روز قيامت همنشينان خداوند خواهند بود.
به اميد آن كه فرمايش قرآن كريم و راه و روش معصومين (ع) را الگوى زندگى خويش قرار دهيم وبا همنشينى بافقرا، يتيمان ومسكينان خود را از رذايل اخلاقى پاك كنيم وبه صفات پسنديده آراسته شويم.