سنگهاى گران برخود بجنبيده باشد، پدر من به بهشت رسيده بوده» «١» ديدگاه اسلام‌ دين مقدّس اسلام، نه تنها ثروتمندى وتهيدستى را معيار ارزش انسانها نمى‌داند، بلكه به پيروانش دستور مى‌دهد باافراد فقير ومحروم بگونه‌اى آبرومندانه ودلسوزانه رفتار كنند وثروت وشادى خويش رابا آنان تقسيم كنند.
قرآن كريم مى‌فرمايد:
«وَاصْبِرْ نَفْسَكَ مَعَ الَّذينَ يَدْعُونَ رَبَّهُمْ بِالْغَداوةِ وَ العَشِىِّ يُريدوُنَ وَ جْهَهُ و لاتَعْدُ عَيْناكَ عَنْهُمْ تُريدُ زينَةَ الْحَيوةِ الدُّنْيا ...» «٢» نفس خويش راهمراه كسانى پايدار بدار كه خداى خود را به صبح وشام مى‌خوانند و وجه خدا راخواهانند ودر طلب زينت زندگى دنيا چشمان (نظر وتوجّه) خود را از آنان مگردان.
پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه وآله از طرف دشمنان مستكبرواشراف در فشار بود كه گروه مؤمنان فقير را از خود دور سازد. ازاين رو، خداوند دستور مى دهد كه در برابر اين فشار فزاينده، صبر واستقامت كن و هرگز تسليم آنها مشو. «٣» رهبر بزرگ اسلام، هنگام رحلت به علىّ عليه السّلام چنين وصيّت كرد:
«اوُصيكَ بِالصَّلاةِ عِنْدَ وَقْتِها ... وَ حُبِّ الْمَساكينِ وَ مُجالِسَتِهِمْ» «٤» تورا به نماز اوّل وقت ودوستى وهمنشينى با درماندگان سفارش مى‌كنم.
امام سجّاد عليه السّلام نيز در دعا از خدا چنين مى خواهد: