خلاصه، خود را آراستن، درحال عبادت و در معاشرت با مردم، درمسجد ومحيط كار و زندگى، از مستحباتى است كه زياده روى درآن تأكيد شده و جزء برنامه روزانه مسلمانان است. وسيره عملى پيشوايان معصوم نيز دليل بر مجاز بودن استفاده از تجمّلات در حدّ معمول است، چنانچه درتاريخ زندگى امام حسن مجتبى عليه‌السلام مى‌خوانيم كه:
بهترين لباسهاى خود را درموقع نماز مى‌پوشيد. از وى پرسيدند: چرا بهترين لباس خود را مى‌پوشيد؟ در پاسخ فرمود:
«إِنَّ اللَّهَ جَميلٌ يُحِبُّ الجَمالَ فَأَتَجَمَّلُ لِرَبّى‌ وَ هُوَ يَقُولُ: خُذُوا زينَتَكُمْ عِنْدَ كُلِّ مَسْجِدٍ» خداوند زيباست و زيبايى را دوست دارد، به اين جهت، من لباس زيبا را براى‌راز و نياز با پروردگارم مى‌پوشم و هم او دستور داده است كه زينت خود را به هنگام رفتن به مسجد برگيريد. «١» وامام صادق عليه‌السلام مى‌فرمايد:
«إنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ يُحِبُّ الْجَمالَ وَالتَّجَمُّلَ وَ يُبْغِضُ الْبُؤْسَ وَالتَّباؤُسَ» «٢» هماناخداوند، زيبايى وتجمل (خودآرايى) را دوست دارد واز فقر و فقرنمايى بدش مى‌آيد.
چنانكه پيامبراكرم صلى الله عليه و آله نيز مى‌فرمايد:
«انَّ اللَّهَ يُحِبُّ اذا انْعَمَ عَلى عَبْدٍ انْ يَرى‌ اثَرَ نِعْمَتِهِ عَلَيْهِ ...» همانا خداوند وقتى نعمتى به بنده‌اى داد، دوست دارد، اثر نعمتش را براو ببيند.
از اين موارد مى‌توان نتيجه گرفت كه تزيين و تجمّل از نظر اسلام، نه تنها كارى پسنديده است بلكه مورد علاقه خداوند بوده و بر ارزش عبادت مى‌افزايد. اين جنبه مثبت استفاده ازتجمّلات است، كه پيروان اسلام مى‌توانند با بكار بستن اين دستور،