محروميت ازآخرت است، وامّا آخرت گرايى، متبوع گرايى است و خود به خود دنيا را به دنبال خود مى‌كشد ...» «١» ٣- جهنّمى شدن: ثروت زياد و علاقه به آن، گاهى باعث مى‌شود كه انسان، دست از عبادت بردارد وحتّى با احكام الهى به مخالفت برخيزد.
«ثعلبة بن حاطب» مردى فقير بود كه مرتّب به مسجد پيامبر صلّى‌اللّه عليه و آله مى‌آمد و اصرار داشت كه پيامبر (ص) دعا كند تا خداوند، مال فراوانى به او بدهد! پيغمبر به او فرمود:
«قَليلٌ تُؤَدّى‌ شُكْرَهُ خَيْرٌ مِنْ كَثيرٍ لا تُطيقُهُ» مالِ كمى كه شكرش را اداكنى، بهتر از ثروت زيادى است كه نتوانى حقّش را اداكنى.
با اصرار زيادِ ثعلبه، پيامبر (ص) برايش دعاكرد. مدّتى نگذشت كه ثعلبه داراى گوسفندان فراوانى شد بحدّى كه به خاطر رسيدگى به آنها نتوانست به مسجد بيايد، وحتى ناچار شد ازمدينه خارج شود.
پس از مدّتى رسول خدا (ص) مأمور جمع آورى زكات را نزد ثعلبه فرستاد، ولى او از زكات دادن امتناع كرد، ونه تنها زكات نداد، بلكه به اصلِ واجب بودن زكات نيز اشكال گرفت. «٢»