اخلاق اقتصادى(ج2) - الهامى نيا، على اصغر و همکاران - الصفحة ١٠٨
وزمينه را براى زشت رين و ننگين ترين گناهان فراهم مىكند، دراينجا به بيان بعضى از رذايل اخلاقى كه براثر تكاثر ثروت، دامنگير انسان مىشود، اشاره مىكنيم:
١- تكبّر وغرور: انسان، هنگامى كه از نظر ثروت برديگران برترى يافت، گرفتار غرور و فخر فروشى مىشود و ثروت را وسيله برترى جويى قرار مىدهد.
قرآن كريم، گفتار يكى از ثروت زدگان متكبّر را نقل مىكند كه به ديگران مىگويد:
«أَنَا اكْثُرُ مِنْكَ مالًا وَأَعَزُّ نَفَراً» «١» من به مال از تو بيشتر و از حيث افراد، عزيز ترم.
غرورِ ثروت، گاهى باعث مىشود كه انسان، دست به تكذيب پيامبران الهى بزند تاريخ، نشان مىدهد كه بيشتر دشمنان پيامبران، ثروتمندان عيّاش و مغرور بودهاند.
قرآن كريم مىفرمايد:
«وَما ارْسَلْنا فى قَرْيَةٍ مِنْ نَذيرٍ الَّا قالَ مُتْرَفُوها انَّا بِما ارْسِلْتُمْ بِهِ كافِرُونَ، وَ قالُوا نَحْنُ اكْثَرُ امْوالًا وَاوْلاداً وَ ما نَحْنُ بِمُعَذَّبينَ» «٢» ماهيچ بيم دهندهاى به قريهاى نفرستاديم، جز آنكه توانگران عيّاش آن گفتند: ما نسبت به آنچه براى شما فرستاده شده است، كافريم و گفتند: أموال وأولاد مااز همه بيشتر است و ما عذاب نخواهيم شد.
امام خمينى قدّس سرّه مىفرمايد:
«انسان اين طورى است، وضع روحى همه انسانها اين طور است كه تايك استغنايى پيدا مىكند، طغيان پيدامىكند، استغناى مالى پيدا مىكند به همان مقدار طغيان پيدامىكند ...» «٣»