گفتنى است كه اگر كسى به چيزى كه موجب حدّ است اقرار كند، سپس توبه نمايد، امام ٧ حق عفو يا اقامه حدّ بر او را دارد و بعيد نيست اين اختيار را [حاكم اسلامى و] نايب امام هم داشته باشد، و اگر «زناكار» قبل از قيام بيّنه، توبه نمايد، حدّ ساقط مى‌شود، ولى اگر بعد از آن توبه كند ساقط نمى‌شود و امام ٧ حق عفو او را ندارد. [١]

اقسام حدّ

١- اعدام (قتل)؛ در مورد كسى اجرا مى‌شود كه با محارم نسبى از قبيل مادر، دختر و خواهر زنا كند و نيز كسى كه زنى را مجبور به زنا كند. [٢]

٢- سنگسار كردن؛ در مورد زناى زن يا مرد همسر دار (محصن يا محصنه) با شخص عاقل و بالغ.

٣- تازيانه؛ در مورد مرد يا زن مجرّد و نيز زن عاقل و بالغى كه با طفلى زنا كند.

٤- تازيانه و سنگسار؛ كيفر پيرمرد و پيرزن همسردارى كه زنا كنند.

٥- تازيانه، تبعيد و تراشيدن سر [٣]؛ در مورد زناى بِكْر (: كسى كه عقد كرده، ولى عروسى نكرده است). [٤]

چگونگى اجراى حدّ

١- هر گاه شخصى مستوجب چند نوع كيفر باشد، ابتدا حدّى جارى مى‌شود كه سبب منتفى شدن حدّ ديگر نشود، مثلًا اگر سزاوار شلاق خوردن و سنگسار شدن شده نخست شلاق مى‌خورد، سپس سنگسار مى‌شود.

٢- براى سنگسار كردن، مرد را تا بالاى كفل- نه بيشتر- و زن را تا كمر و زير سينه «در گودالى» دفن مى‌كنند.

اگر مرد يا زن از گودال فرار كنند، چنانچه زنا به واسطه بيّنه ثابت شده باشد،

[١]- تحريرالوسيله، ج ٢، ص ٤٦٠؛ مسأله ٦ و ص ٤٦٢، مسأله ١٦

[٢] - برخى از محارم سببى مانند زن پدر نيز همين حكم را دارد

[٣] - مراد از تراشيدن سر، تمام موى سر اوست و حد تبعيد نيز يك سال است

[٤] - تحريرالوسيله، ج ٢، ص ٤٦٢-٤٦٤