در همين معنا به‌كار رفته است و يا به‌معناى علم آمده است كه بعضى از آن به «اخبار قطعى و يقينى» تعبير كرده‌اند و دراصطلاح شرع عبارت است از خبر دادن قطعى از حقى لازم- از جانب غير حاكم و- به نفع ديگرى. [٢]

شهادت و گواهى براى اثبات حق و ابطال باطل از اهميت بسزايى برخوردار است و اسلام پيروانش را به آن دعوت مى‌كند، چنان كه قرآن كريم مى‌فرمايد:

(يا ايُّهَا الَّذينَ امَنُوا كُونُوا قَوَّامينَ بِالْقِسْطِ شُهَداءَ لِلَّهِ وَ لَوْ عَلى‌ انْفُسِكُمْ اوِ الْوالِدَيْنِ وَالْاقْرَبينَ ...) [٣]

اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد، به عدالت فرمانروا باشيد و براى خدا شهادت دهيد، هر چند به زيان خود يا پدر و مادر يا خويشاوندان شما باشد.

و نيز مى‌فرمايد:

(وَ لا يَأْبَ الشُّهَداءُ اذا ما دُعُوا) [٤]

شاهدان چون به شهادت دعوت شوند، نبايد از شهادت خوددارى كنند.

و در جاى ديگر كسانى را كه شهادت خود را مى‌پوشانند مورد نكوهش قرار داده،

[١]- بقره (٢)، آيۀ ١٨٥

[٢] - جواهر الكلام، شيخ محمدحسن نجفى، ج ٤١، ص ٧

[٣] - نساء (٤)، آِیه ١٣٥

[٤] - بقره (٢)، آِیه ٢٨٢