خاندان آل ابوطالب، در شرق و غرب عالم را به عهده گرفت. «١» او به عنوان «اميرالحاج» نيز برگزيده شد و در دوران تصدى خود، به خوبى از عهده اين پست برآمد به نحوى كه همگان سپاسگزار تلاشها و محبتهاى او بودند. «٢» مكانت علمى و اجتماعى سيد از يك طرف و دقت و موشكافى او از طرف ديگر موجب شد كه منصب نظارت بر كار قاضيان و امور مظالم و دادرسى نيز به وى محول گردد و او بيش از سى سال در اين مسند به خوبى انجام وظيفه كرد. «٣» سيد مرتضى با داشتن مسؤوليتهاى علمى و اجتماعى، از خدمت به فقرا و مستمندان نيز غافل نبود و با توجه به امكانات مالى‌اش، خانواده‌هاى فقيرى را تحت پوشش داشت و مخفيانه به آنان كمك مى‌كرد و از حالشان باخبر مى‌گرديد. «٤» تلاشها و مجاهدتها قرن چهارم هجرى را مى‌توان قرن شكوفايى و گسترش فرهنگ شيعى ناميد؛ چرا كه در اين قرن، چهار دولت شيعى در كشورهاى مختلف تشكيل شد، فاطميان در مصر، آل بويه در عراق و ايران، حمدانى‌ها در سوريه و زيدى‌ها در يمن دولت، تشكيل دادند. «٥» سيد مرتضى در چنين موقعيت حساس به سر مى‌برد. وى در راستاى پاسدارى از اسلام ناب محمدى (ص) و گسترش هر چه بيشتر فرهنگ شيعى، علاوه بر پذيرش مسؤوليتهايى كه ذكر شد، تلاشهاى فراوانى نيز در زمينه حفظ و گسترش معارف اسلامى نمود. او براى گسترش فقه شيعه و جواب منكران توحيد و رسالت و تقويت اسلام، كتابهاى متعددى را نوشت كه علامه امينى، نام ٨٨ جلد آنها را در كتاب «الغدير» آورده‌است. «٦»