پس از درگذشت «شريف‌العلماى مازندرانى»، صاحب جواهر رهبرى اين نهضت را بر عهده گرفت و به خوبى آن را هدايت كرد و با تلاشهاى اين فقيه بزرگ، نهضت علمى به اوج خود رسيد و چنان غنا و عظمتى به حوزه علمى نجف داد كه يكى از ثمرات آن، محقق عالى مقام «شيخ مرتضى انصارى» است كه تحقيقاتش مرجع فقهاى شيعه مى‌باشد.
صاحب جواهر با بنيه علمى قوى و بيانى رسا دانش‌پژوهان را به حوزه نجف جلب كرد و بزرگترين شكوفايى علمى را در تاريخ اين حوزه به وجود آورد. بطورى كه در مجلس درس او بيش از شصت مجتهد معروف شركت و از گنجينه علوم وى استفاده مى‌كردند. «١» صاحب جواهر صفات اخلاقى ويژه‌اى داشت. او فقيهى منظم و مرتب بود. و در عين ابهت علمى بسيار متواضع و فروتن بود. وى با آنكه مرجعى بزرگ و صاحب كتاب ارزنده «جواهر» بود، درباره كتاب «كشف اللثام» «٢» گفته است اگر اين كتاب فقهى نزد من نبود نمى‌توانستم «جواهر» را تأليف كنم. «٣» وى همچنين راجع به قصيده «هائيه» «٤» ارزش خاصى قائل بود و در رابطه با شاعر آن «شيخ محمدكاظم ازرى» گفته: ايكاش اين قصيده در نامه عمل من و كتاب «جواهر» در نامه عمل وى بود. «٥» بديهى است كه اين چنين سخنان، حاكى از تواضع و قدرشناسى اين فقيه بزرگ از زحمات ديگران است.
خدمات و آثار صاحب جواهر آيت اللّه شيخ محمدحسن نجفى علاوه بر رهبرى و مرجعيت شيعه خدمات قابل توجهى نيز به جامعه اسلامى كرد. يكى از خدمات فرهنگى وى، كتاب ارزنده‌