«رهبران (جامعه) در قرآن دو دسته‌اند ١- افرادى كه خداوند درباره آنان فرمود: آنان را امامانى قرار داديم كه مردم را به فرمان ما هدايت مى‌كنند. نه به فرمان مردم، دستور خدا را بر دستورهاى خودشان و حكم وى را بر حكم خودشان مقدم مى‌دارند؛ ٢- و نيز فرمود:
[افرادى كه‌] «آنها را امامانى قرار داديم كه مردم را به جانب آتش مى‌خوانند.» «١» فرمان خود را بر فرمان خدا و حكم خويش را بر حكم وى مقدم مى‌دارند و به خاطر هوسرانى بر خلاف قرآن عمل مى‌كنند.» «٢» يكى ديگر از ابعاد مبارزه فرهنگى سياسى ثقةالاسلام كلينى، مبارزه او با «قرامطه» بود. «قرامطه» فرقه‌اى از شيعه اسماعيليه بودند كه به رهبرى «حَمْدانِ بْنِ قَرمَطْ» به وجود آمدند و در بحرين دولتى تشكيل دادند. دولت آنان به تدريج گسترش پيدا كرد و تا نواحى شام را زير نفوذ خود گرفت.
«قرامطه» قا پاسداران اسلام در دوران غيبت كبرى ٣٥ مبارزات سياسى فرهنگى شيخ صدوق ص : ٣٤ ئل بودند كه بعد از پيامبر (ص) بيش از هفت امام نيست. آنان اميرمؤمنان (ع) را هم امام و هم رسول مى‌دانستند و عقيده داشتند كه پيامبرى حضرت رسول (ص) در زمان حياتش به پايان رسيده و از روزى كه در غدير خم على (ع) را به امامت منصوب كرد، سمت پيامبرى نيز به على (ع) منتقل شد. «٣» آنان همچنين قائل بودند كه «محمد بن اسماعيل بن جعفر» نوه امام صادق عليه‌السلام، همان مهدى قائم است و علاوه بر امامت، رسول هم هست و نمرده و از پيامبران اولوالعزم مى‌باشد. «٤» ثقةالاسلام كلينى به مبارزه با عقايد كفرآميز «قرامطه» برخاست و در رد عقايد باطل آنان كتابى نوشت. «٥»