ثناجويى آنها را به خورد ملتها داده و مى‌دهند. فى المثل، اگر در كتاب يا نوشته يا گفتارى چند واژه فرنگى باشد، بدون توجه به محتواى آن با اعجاب پذيرفته، و گوينده و نويسنده آن را دانشمند و روشنفكر به حساب مى‌آورند.
و از گهواره تا قبر به هر چه بنگريم، و نويسنده اگر با واژه‌هاى بومى خودى به كار رود، مطرود و كهنه و واپس زده خواهد بود. كودكان ما اگر نام غربى داشته باشند مفتخر؛ و اگر نام خودى دارند، سر به زير و عقب افتاده‌اند. خيابانها، كوچه‌ها، مغازه‌ها، شركتها، داروخانه‌ها، كتابخانه‌ها، پارچه‌ها و ديگر متاعها، هر چند در داخل تهيه شده، بايد نام خارجى داشته باشد تا مردم از آن راضى و به آن اقبال كنند. فرنگى مابى از سر تا پا و در تمام نشست و برخاستها و در معاشرتها و تمام شئون زندگى موجب افتخار و سربلندى و تمدن و پيشرفت؛ و در مقابل، آداب و رسوم كهنه پرستى و عقب افتادگى است. در معرض و كسالتى، ولو جزئى و قابل علاج در داخل، بايد به خارج رفت، و دكترها و اطباى دانشمند خود را محكوم و مأيوس كرد. رفتن به انگلستان و فرانسه و آمريكا و مسكو افتخارى پر ارزش؛ و رفتن به حج و ساير اماكن معتبر كه كهنه پرستى و عقب ماندگى است. بى اعتنايى به آنچه مربوط به مذهب و معنويات است از نشانه‌هاى روشن فكر و تمدن؛ و در مقابل، تعهد به اين امور نشانه عقب ماندگى و كهنه‌پرستى است.
اينجانب نمى‌گويم ما خود همه چيز داريم؛ معلوم است كه ما را در در طول تاريخ نه چندان دور، خصوصاً و در سده‌هاى اخير، از هر پيشرفتى محروم كرده‌اند؛ و دولتمندان خائن، و دودمان پهلوى خصوصاً، و مراكز تبليغاتى عليه دستاوردهاى خودى، و نيز خود كوچك ديدنها و يا ناچيز ديدندها، ما را از هر فعّاليّتى براى پيشرفت محروم كرد، وارد كردن كالاها از هر قماس و سرگرم كردن بانوان و مردان، خصوصاً طبقه جوانان، به اقسام اجناس، از قبيل ابزار آرايش و تزيينات و تجملات و بازيهاى كودكانه، و به مسابقه كشاندن خانواده‌ها و مصرفى بار آوردن هر چه بيشتر، كه خود داستانهاى غم‌انگيز دارد، و سرگرم كردن و به تباهى كشاندن جوانها، كه عضو فعال هستند، با فراهم آوردن مراكز فحشا و عشرتكده‌ها، و دهها از اين مصايب حساب شده، براى عقب نگهداشتن كشورهاست.