رهنمود و انتظار - پژوهشکده انقلاب اسلامی - الصفحة ١٤٨
٦- ٧. مجازات اهانتكننده اين كارها (اهانتها و فحاشىها) را ممنوع كنيد. هر كسى هم كرد مجازاتش كنيد.
٧- ٧. رعايت ادب در توبيخ هيچ مانعى ندارد كه اگر شما مىخواهيد به زيردست خود جمله توبيخ آميزى بگوييد، آن را با تعبيرات جمع به كار ببريد: شما اين كار را اشتباه كرديد، من شما را توبيخ مىكنم، شما بايد مورد شماتت قرار بگيريد. لازم نيست مثلًا بگوييد مردكِ فلان فلان شده چرا اين كار را كردى! در كلمات و برخوردها، مطلقاً اهانت را بربيندازيد و ريشه كن كنيد؛ چون خلاف شؤون اسلامى است. «١» ٨. اولويت دادن به برنامه ريزى آمادگى دفاعى ١- ٨. حفظ هوشيارى و آمادگى كامل ٢- ٨. توجه به آموزش و تمرين ٣- ٨. حراست از سنگرهاى خطوط مقدم نيروهاى مسلح جمهورى اسلامى در شرايط فعلى كه هنوز صلح كامل استقرار نيافته است، بايد هوشيارى وآمادگى كامل خود را حفظ كرده، لحظهاى از آموزش و تمرين و- فورىتر از همه- حفظ و حراست از سنگرهاى خطوط مقدم غفلت نورزند و فرماندهان ارتش و سپاه موظفاند مراقبت و برنامهريزى در اين موارد را در صدر اولويتها قرار دهند. «٢» ٤- ٨. بالا بردن كارايى سپاه سپاه را بايد هر چه مىتوانيد رشد بدهيد: از لحاظ كيفيت، از لحاظ كارايى، از لحاظ توانايى درست مثل يك نظامى دقيق نگاه كنيد ببينيد چه چيزى به كارايىهاى سپاه مىافزايد؛ آموزش؟ بسيار خوب، دنبالش برويد؛ انضباط؟ بسيار خوب، او را جدى بگيريد؛ فرماندهى؟ بسيار خوب، او را پاس بداريد. هر چه كه فكر مىكنيد؛ ابزارآلات؟