رهنمود و انتظار - پژوهشکده انقلاب اسلامی - الصفحة ١٨٦
نياورديد؛ اگر بنا باشد از دست بدهيد، اين خيلى خسارت بزرگى است مواظبش باشيد ...
اين چيزى است كه اگر مراقبت نكرديد از دست مىرود. «١» ذكر و دعا را بايد فراموش نكنيد. آن نماز شبهايى را كه در جبهه مىخوانديد بايد نگهداريد؛ آن نوافل را بايد توجه كنيد. آن نماز با حالى كه در شب حمله و عمليات به جا مىآورديد و خيال مىكرديد كه شب آخر عمرتان است، بايد آن را نگهداريد؛ اينها را بايد تقويت كنيد. «٢» شما جوانان عزيز، شما كسانى كه راه خدا و اتكاء به خدا را آزموديد و تجربه كرديد و فوايد آن را درك كرديد، بركات اتكال به خدا را در رفتار امام و در رفتار خودتان در جنگ مشاهده كرديد، اين راه روشن را نبايد لحظهاى مورد غفلت قرار بدهيد. «٣» ميدان جنگ يك وسيله است. اين وسيله ما را زود (به معنويت الهى) مىرساند اما حالا كه شما رسيديد و ديديد و كشف كرديد، بايد اين حالت را براى خودتان نگهداريد.
اين معنويت را نبايد فراموش كنيد. هر چه هست زير سايه همين معنويت است. بدون اين معنويت نمىشود يك قدم به صورت موفق برداشت. «٤» ٣- ١٠. پاسداشت سابقه مجاهدت خيلىها بودند كه در ركاب پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم شمشيرها زدند؛ ولى نتوانستند سوابق را نگه دارند، ... سوابق را بايد نگه داشت. «٥» حسناتى كه توانستهايد بر اثر مجاهدت و تلاش و ايمان و فداكارى كسب كنيد، اين حسنات را بايد حفظ كنيد و بايد آنها را افزايش بدهيد ... ما در شرايطى مىتوانيم حسناتى را كه خداى متعال توفيق داده انجام داديم، افزايش بدهيم كه در همان جهت و در همان راه با همان انگيزه و با همان روحيه ادامه بدهيم؛ والّا ممكن است خداى نكرده آن حسنه را از دست بدهيم.