رهنمود و انتظار - پژوهشکده انقلاب اسلامی - الصفحة ١٧٧
صريح اين را به ما نخواهد گفت كه ما بگوييم «اگر به ما گفتند كه از راه انقلاب برگرديم ما استقامت مىكنيم و مىگوييم نه آقا بر نمىگرديم»! نه، اين طور نيست. قضاياى ريز و قضاياى مشتبه را، آن چيزهايى را كه تصميم گرفتن درباره آن احتياج به رشد انديشه، تفكّر بالا، آگاهى و ضمناً عزم راسخ دارد؛ مطرح خواهند كرد. اينجاست كه مسأله هدايت به راه مستقيم و صراط مستقيم خيلى اهمّيّت پيدا مىكند. عزيزان من، اوّل چيزى كه لازم دارد: بصيرت؛ بصيرت! بصيرت را دست كم نگيريد. از بصيرت خودتان و اولادتان صرف نظر نكنيد. «١» ١٤. جلب رضاى الهى در سلوك راه بندگى خدا روز به روز جلوتر برويد و خداى بزرگ را از خودتان بيشتر راضى كنيد؛ كه اصل قضيه هم همين است و بقيه امور مقدمه اين است. «٢» ١٥. نيّت و انگيزه الهى بايد مأموريت را خوب و كامل انجام بدهيد؛ آن را با نيّت و انگيزه خوب انجام بدهيد و همّتتان از كارتان بيشتر باشد «نِيَّةُ الْمُؤمِنِ خَيْرٌ مِنْ عَمَلِهِ» «٣» يعنى هر چه شما تلاش داريد و انجام مىدهيد، نيّتتان بايد بيشتر از آن باشد. البته ابزارهاى انسان كارآيى ندارند كه با قدر نيّت و انگيزهاش بتوانند كار انجام بدهند.
نيّتتان را از سطح كارتان بالاتر ببريد؛ نگاهتان را دور ببريد؛ كارها را به بهترين وجه بخواهيد انجام دهيد. «٤»