اسلام شناسان واقعى با اسلام به معارضه برخاسته‌اند- و نه رژيمى مانند رژيم كمونيسم و ماركسيسم «١» لنينيسم است كه با مالكيت فردى مخالف و قايل به اشتراك مى‌باشند، با اختلاف زيادى كه دوره‌هاى قديم تاكنون حتى اشتراك در زن و همجنس بازى بوده، و يك ديكتاتورى و استبداد كوبنده در برداشته، بلكه اسلام يك رژيم معتدل، با شناخت مالكيت و احترام به آن به نحو محدود در پيدا شدن مالكيت و مصرف، كه اگر بحق به آن عمل شود چرخهاى اقتصاد سالم به راه مى‌افتد و عدالت اجتماعى، كه لازمه يك رژيم سالم است، تحقق مى‌يابد.
در اينجا نيز يك دسته با كج فهميها و بى اطلاعى از اسلام و اقتصاد سالم آن در طرف مقابل دسته اول قرار گرفته، و گاهى با تمسك به بعضى آيات با جملات نهج البلاغه اسلام را موافق با مكتبهاى انحرافى ماركس و امثال او معرفى نموده‌اند، و توجه به ساير آيات و فقرات نهج البلاغه ننموده، و سر خود به فهم قاصر خود به پا خاسته «و مذهب اشتراك» را تعقيب مى‌كنند، و از كفر و ديكتاتورى و اختناق كوبنده، كه ارزشهاى انسانى را ناديده گرفته و يك حزب اقليت با توده‌هاى انسانى مثل حيوانات عمل مى‌كنند.
حمايت مى‌كنند.
وصيت من به مجلس و شوراى نگهبان و دولت و رئيس جمهور و شوراى قضائى آن است كه در مقابل احكام خداوند متعال خاضع بوده؛ و تحت تأثير تبليغات بى محتواى قطب ظالم چپاولگر سرمايه دارى، و قطلب ملحد اشتراكى و كمونيستى واقع نشويد، و به مالكيت و سرمايه‌هاى مشروع با حدود اسلامى احترام گذاريد؛ و به ملت اطمينان دهيد تا سرمايه‌ها و فعاليتهاى سازنده به كار افتند و دولت را به خود كفايى و صنايع سبك و سنگين برسانند.
وبه ثروتمندان و پولداران مشروع وصيت مى‌كنم كه ثروتهاى عادلانه خود را به كار اندازيد، و به فعاليت سازنده در مزارع و روستاها و كارخانه‌ها برخيزيد، كه اين خود عبادتى ارزشمند است.