چه دروغها و تهمتها كه گويندگان و نويسندگان وابسته به ابرقدرتها به اين جمهورى اسلامى نوپا نزده و نمى‌زنند. مع الاسف اكثر دولتهاى منطقه اسلامى، كه به حكم اسلام بايد دست اخوّت به ما دهند، به عداوت با ما و اسلام برخاسته‌اند. و همه در خدمت جهانخواران از هر طرف به ما هجوم آورده‌اند. و قدرت تبليغاتى ما بسيار ضعيف و ناتوان است. و مى‌دانيد كه امروز جهان روى تبليغات مى‌چرخد.
و با كمال تأسف نويسندگان به اصطلاح روشنفكر، كه به سوى يكى از دو قطب گرايش دارند، به جاى آنكه در فكر استقلال و روشنفكر، كه به سوى يكى از دو قطب گرايش دارند، به جاى آنكه در فكر استقلال و آزادى كشور و ملت خود باشند، خودخواهيها و فرصت طلبيها و انحصارجوييها به آنان مجال نمى‌دهد كه لحظه‌اى تفكر نمايند و مصالح كشور و ملت خود را در نظر بگيرند، و مقايسه بين آزادى و استقلال را در اين جمهورى با رژيم ستمگر سابق نمايند؛ و زندگى شرافتمندانه ارزنده را توأم با بعض آنچه را كه از دست داده‌اند، كه رفاه و عيش زدگى است، با آنچه از رژيم ستم‌شاهى دريافت مى‌كردند توأم با وابستگى و نوكر مآبى و ثناجويى و مداحى از جرثومه‌هاى «١» فساد و معادن ظلم و فحشا بسنجند؛ و از تهمتها و نارواها به اين جمهورى تازه تولد يافته دست بكشند؛ و با ملت و دولت واحد بر ضد طاغوتيان و ستم پيشگان زبانها و قلمها را به كار بگيرند.
و مسئله تبليغ تنها به عهده وزارت ارشاد نيست؛ بلكه وظيفه همه دانشمندان و گويندگان و نويسندگان و هنرمندان است. بايد وزارت خارجه كوشش كند تا سفارتخانه‌ها نشريات تبليغى داشته باشد، و چهره نورانى اسلام را براى جهانيان روشن نمايند؛ كه اگر اين چهره با آن جمال جميل، كه قرآن و سنت در همه ابعاد به آن دعوت كرده، از زير نقاب مخالفان اسلام و كج فهميهاى دوستان خودنمايى نمايد، اسلام جهانگير خواهد شد، و پرچم پرافتخار آن در همه جا به اهتزاز خواهد آمد. چه مصيبت بار و غم‌انگيز است كه مسلمانان متاعى دارند كه از صدر عالم يا نهايت آن نظير ندارد،